bakalaureat


bakalaureat
bakalaurèāt m <G bakalaureáta>
DEFINICIJA
1. najniži akademski stupanj na zapadnoeuropskim sveučilištima (dodjeljuje se od 13. st.)
2. zast. ispit zrelosti; matura
ETIMOLOGIJA
srlat. baccalaureatus ≃ baccalaureus: stariji student

Hrvatski jezični portal. 2014.

  • bakalaureat — [wym. bakalau reat] m IV, D. u, Ms. bakalaureatacie; lm M. y 1. «najniższy stopień naukowy nadawany od XIII w. przez wszystkie prawie uniwersytety europejskie, obecnie głównie przez uniwersytety anglosaskie» 2. «dyplom nadawany przez władze… …   Słownik języka polskiego

  • Joan La Barbara — (* 8. Juni 1947 in Philadelphia) ist eine Sängerin und Komponistin zeitgenössischer Musik. La Barbara studierte an der Syracuse University bei Helen Boatwright, bevor sie ihr Bakalaureat an der New York University ablegte. Ab 1971 hat sie… …   Deutsch Wikipedia

  • bakałarz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y ( ów) 1. «osoba mająca bakalaureat» 2. daw. «nauczyciel szkoły elementarnej» ‹ze śrdwłc.› …   Słownik języka polskiego